YouTube betekent voor mij vooral: grasduinen in muziekfilmpjes. Van járen geleden (ja, ook ik heb al last van jeugdsentiment), maar ook recente muziek, toevallig ergens gehoord. Ik heb nu wat verder gekeken en gezien hoe je kunt bladeren in rubrieken en dat er ook kanalen zijn. Toch blijft het voor mij vooral een vorm van vermaak.
Wat een archiefinstelling er mee zou kunnen doen? Ik denk al snel aan educatie. Op de website van The National Archives (UK) staan veel instructiefilmpjes, dat zijn dan wel animaties. Filmpjes met echt materiaal lijken mij aansprekender. Er valt volgens mij genoeg te vertellen, wat zowel voor grasduiners als meer ervaren onderzoekers bruikbaar is.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Posts
Geen opmerkingen:
Een reactie posten